Η Ελλάδα έχει βρεθεί ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και έχει αφήσει το δικό της στίγμα στο Μουντιάλ.
Μπορεί να μην πήρε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 αλλά ο στόχος είναι η συμμετοχή στο επόμενο, το 2030.
Η Εθνική μετράει συνολικά τρεις συμμετοχές σε Παγκόσμιο Κύπελλο έχοντας φτάσει μία φορά έως τους «16» της διοργάνωσης.
Σε όλες τις αποστολές της η Ελλάδα είχε ανάμεσα σπουδαία ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, τα οποία έγραψαν ιστορία τόσο με το εθνόσημο όσο και με τους συλλόγους της.
Το 2026 FIFA World Cup θα διεξαχθεί για πρώτη φορά σε τρεις χώρες και θα έχει νέο format με 48 ομάδες.
Τα γήπεδα που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες είναι εντυπωσιακά και μπορείται να δείτε όλα τα στάδια και τις πόλεις των αγώνων.
Το Novibet blog παρουσιάζει τους κορυφαίους Έλληνες που έπαιξαν σε Μουντιάλ, με βάση την προσφορά τους στην Εθνική και σε συλλογικό επίπεδο.
1. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΑΒΑΚΟΣ (1994)
Ο μεγάλος «Μικρός» του ελληνικού ποδοσφαίρου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ η χώρα.
Με τη φανέλα της Εθνικής πραγματοποίησε 78 συμμετοχές και βρίσκεται στην τέταρτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών με 22 τέρματα.
Η παρουσία βέβαια όλης της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 στις ΗΠΑ, δεν ήταν η επιθυμητή.
Η Ελλάδα στην παρθενική της εμφάνιση στη διοργάνωση γνώρισε τρεις ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια απέναντι σε Αργεντινή (4-0), Βουλγαρία (4-0) και Νιγηρία (2-0).
Ο Σαραβάκος αγωνίστηκε στο πρώτο ματς απέναντι στην Αργεντινή, φορώντας μάλιστα το περιβραχιόνιο του αρχηγού, και έπειτα δεν έπαιξε ξανά.
Η πορεία του στο ελληνικό πρωτάθλημα, με τις φανέλες των Παναθηναϊκού, Πανιωνίου και ΑΕΚ μιλάει από μόνη της για έναν από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχει «βγάλει» ποτέ η χώρα.
2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ (2010, 2014)
Ο «ρέκορντμαν» των συμμετοχών με τη φανέλα της Εθνικής, ο Γιώργος Καραγκούνης δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα.
Αποτελεί άλλωστε έναν από τους δέκα Έλληνες που έχουν βρεθεί σε δύο διαφορετικές διοργανώσεις με την Ελλάδα.
Ο Γιώργος Καραγκούνης αγωνίστηκε συνολικά σε επτά παιχνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ φορούσε το περιβραχιόνιο στην πρώτη νίκη της Ελλάδας στη διοργάνωση, αυτή απέναντι στη Νιγηρία στις 17 Ιουνίου 2010.
Με 139 συμμετοχές και μία κατάκτηση Euro, το 2004, o legend του Παναθηναϊκού, που έπαιξε στο υψηλότερο επίπεδο με τις φανέλες των Ίντερ, Μπενφίκα και Φούλαμ αποτελεί αναμφίβολα μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου.
3. ΝΙΚΟΣ ΜΑΧΛΑΣ (1994)
Ο Νίκος Μαχλάς αποτελεί έναν από τους πιο δεινούς σκόρερ που ανέδειξε ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Συνέδεσε το όνομά του με τον ΟΦΗ, πριν φύγει για την Ολλανδία για λογαριασμό της Φίτεσε.
Με τη φανέλα της μάλιστα πήρε το «Χρυσό Παπούτσι» καθώς τη σεζόν 1997-98 πέτυχε 34 γκολ στο ολλανδικό πρωτάθλημα κάτι που τον έκανε τον πρώτο σκόρερ όλης της Ευρώπης.
Ακολούθησαν δύο μεγάλες μεταγραφές σε Άγιαξ και Σεβίλλη, προτού γυρίσει στην Ελλάδα για να φορέσει τις φανέλες των Ηρακλή και ΟΦΗ.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 αγωνίστηκε βασικός και στα τρία παιχνίδια, ενώ συνολικά πραγματοποίησε 61 συμμετοχές με της Εθνική, πετυχαίνοντας 61 γκολ.
Στη μνήμη όλων βέβαια έχει μείνει το γκολ που πέτυχε απέναντι στη Ρωσία στο ΟΑΚΑ, για την τελευταία αγωνιστική των προκριματικών του Μουντιάλ 1994.
4. ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΝΩΛΑΣ (1994)
Ένας από τους κορυφαίους, αν όχι ο κορυφαίος, αμυντικός που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Στέλιος Μανωλάς, συνέδεσε το όνομα του με την ΑΕΚ καθώς ήταν η μοναδική ομάδα στην οποία αγωνίστηκε στην καριέρα του.
Από το 1979 έως το 1998 φόρεσε την «κιτρινόμαυρη» φανέλα και έγινε θρύλος της, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα.
Αποτέλεσε αναπόσπαστο μέλος την Εθνικής για μία δεκαετία καθώς μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 αποσύρθηκε από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Στο Μουντιάλ αγωνίστηκε για 90 λεπτά στην πρεμιέρα απέναντι στην Αργεντινή, ένα ματς που ήταν και το τελευταίο με το εθνόσημο στο στήθος για τον ίδιο.
Συνολικά μέτρησε 71 συμμετοχές με την Ελλάδα, έχοντας έξι γκολ.
5. ΤΑΣΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (1994)
O «Ράμπο» της Ελλάδας, άφησε το δικό του σημάδι στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δοξάστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού, φόρεσε αυτή της ΑΕΚ ενώ είχε και ένα σύντομο πέρασμα από τον Παναθηναϊκό.
Ο Τάσος Μητρόπουλος κατέκτησε συνολικά επτά πρωταθλήματα στην καριέρα του και ήταν μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες για χρόνια.
Στην Εθνική αγωνίστηκε 77 φορές πετυχαίνοντας 8 τέρματα, ένα από τα οποία στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Ρωσία (1-1) για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994.
Στις ΗΠΑ, ο Μητρόπουλος αγωνίστηκε και στα τρία παιχνίδια, φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού στο τελευταίο ματς με τη Νιγηρία.
6. ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΟΥΡΑΝΗΣ (2010, 2014)
Ένας από τους πληρέστερους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Ο Κώστας Κατσουράνης ήταν μέλος της «χρυσής» γενιάς που έφερε το 2004 το ευρωπαϊκό στην Ελλάδα.
Όπως και ο Καραγκούνης, αγωνίστηκε και ο ίδιος σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Το 2010 ήταν βασικός και στα τρία παιχνίδια της ομάδας στον όμιλο, ενώ το 2014 φόρεσε το περιβραχιόνιο στην πρεμιέρα με την Κολομβία.
Αποτελεί τον τρίτο σε συμμετοχές (116) ποδοσφαιριστή της Εθνικής με την οποία πέτυχε 10 γκολ.
Στην Ελλάδα αναδείχθηκε στην Παναχαϊκή, αποτέλεσε έπειτα έναν από τους καλύτερους παίκτες της ΑΕΚ την περίοδο 2002-2006 και πήρε μεταγραφή στην Μπενφίκα.
Επέστρεψε το 2010 για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, με τον οποίο κατέκτησε και το μοναδικό πρωτάθλημα της καριέρας τους, ενώ φόρεσε και τη φανέλα του ΠΑΟΚ.
7. ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ (2010, 2014)
Ο Sokratis έχει ίσως το πιο «βαρύ» βιογραφικό Έλληνα ποδοσφαιριστή στην ιστορία.
Ο Καλαματιανός άσος έχει να επιδείξει μία παρουσία σε ομάδες όπως η Μίλαν, η Άρσεναλ, η Ντόρτμουντ, η Μπέτις και η Βέρντερ Βρέμης ενώ στην Ελλάδα φόρεσε τις φανέλες της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού.
Η παρουσία του στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ο ρόλος που είχε στις περισσότερες ομάδες, τον κάνουν έναν από τους πιο σπουδαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές.
Έχει κατακτήσει μάλιστα και το πρωτάθλημα Ιταλίας, ένα Κύπελλο Γερμανίας, ένα Αγγλίας ενώ στην Ελλάδα έχει δύο πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό.
Με την Εθνική έχει μπει σε ένα «κλειστό» γκρουπ, οκτώ ποδοσφαιριστών με 90 συμμετοχές και άνω.
Το 2010 έπαιξε σε δύο ματς του ομίλου και έχει μείνει στο μυαλό όλων η πολύ καλή του παρουσία απέναντι στον Μέσι, στην αναμέτρηση με την Αργεντινή.
Το 2014 στη Βραζιλία, ήταν βασικός σε όλα τα παιχνίδια και μάλιστα ένα δικό του γκολ απέναντι στην Κόστα Ρίκα στους «16» έστειλε το ματς στην παράταση, όπου η Εθνική αποκλείστηκε στα πέναλτι.
8. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (2010, 2014)
Ο Γιώργος Σαμαράς είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής της λίστας που δεν έχει αγωνιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Η καριέρα του βέβαια στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είναι άξια αναφοράς. Αναδείχθηκε με τη φανέλα της Χέρενφεν, πήρε μεταγραφή στη Μάντσεστερ Σίτι ενώ για χρόνια (2008-2014) αποτέλεσε μία από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες της Σέλτικ.
Κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Σκωτίας και επέστρεψε στην Premier League για λογαριασμό της Γουέστ Μπρομ.
Έχει επτά συμμετοχές σε Παγκόσμιο Κύπελλο και αγωνίστηκε βασικός σε όλα τα παιχνίδια τόσο το 2010 όσο και το 2014.
Στη Βραζιλία μάλιστα ήταν αυτός που ανέλαβε την εκτέλεση του πέναλτι στο παιχνίδι με την Ακτή Ελεφαντοστού την τελευταία αγωνιστική των ομίλων.
Στην καλύτερη του εμφάνιση με το εθνόσημο, σκόραρε για το 2-1 και έστειλε την Ελλάδα στους «16» και μία ολόκληρη χώρα στους δρόμους για να πανηγυρίσει.
9. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΩΛΑΣ (2014)
Ο δεύτερος Μανωλάς της λίστας. Ο Κώστας, ανιψιός του Στέλιου, ακολούθησε τα χνάρια του θείου του και πραγματοποίησε μία λαμπρή καριέρα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Η ΑΕΚ ήταν η ομάδα στην οποία ανδρώθηκε, ακολούθησε μία μεταγραφή στον Ολυμπιακό που έφερε αντιδράσεις και στη συνέχεια μία μεγάλη πορεία στη Serie A (2014-2022) με τις Ρόμα και Νάπολι.
Δεν έχασε λεπτό στα τέσσερα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2014 και συνολικά φόρεσε 42 φορές τη φανέλα της εθνικής, σκοράροντας απέναντι στην Ουγγαρία για το Nations League το 2018.
10. ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ (2010)
Ο Στράτος Αποστολάκης ήταν μέλος της αποστολής για τις ΗΠΑ το 1994, και μάλιστα ήταν και ο αρχηγός στο δεύτερο παιχνίδι με τη Βουλγαρία.
Δεν αγωνίστηκε μόνο στο τελευταίο ματς με τη Νιγηρία και έκλεισε την καριέρα του στην Εθνική το 1998, με 96 συμμετοχές και 5 γκολ.
Για χρόνια αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς του ελληνικού πρωταθλήματος και διέπρεψε τόσο με τη φανέλα του Ολυμπιακού (1985-1990), όσο και με αυτή του Παναθηναϊκού.
Συνέδεσε το όνομα του περισσότερο με τους «πράσινους», με τους οποίους κατέκτησε και τρία πρωταθλήματα.
11. ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΡΙΣΤΕΑΣ (2010)
Ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής (25 γκολ), δεν γινόταν να λείπει από τη λίστα.
Ο Άγγελος Χαριστέας, αγωνίστηκε το 2010 στην πρεμιέρα με τη Νότια Κορέα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής και αυτή ήταν η μοναδική συμμετοχή του στη διοργάνωση.
Φόρεσε 88 φορές τη φανέλα της Εθνικής και φυσικά ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο Euro 2004, σκοράροντας σε προημιτελικό και τελικό.
Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε μεταξύ άλλων σε Άγιαξ, Βέρντερ Βρέμης, Λεβερκούζεν και Σάλκε ενώ στην Ελλάδα αναδείχθηκε στον Άρη.
Κατέκτησε μάλιστα το νταμπλ στη Γερμανία στο 2004, πριν ταξιδέψει στην Πορτογαλία για το Euro, σε μία ονειρική ποδοσφαιρική χρονιά για τον ίδιο.
12. ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΟΡΟΣΙΔΗΣ (2010, 2014)
Μόλις ένας από τους πέντε παίκτες στην ιστορία της Εθνικής, που έχει ξεπεράσει τις 100 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Ο Βασίλης Τοροσίδης φόρεσε και το περιβραχιόνιο της Ελλάδας, ενώ ήταν ο σκόρερ του νικητήριου γκολ στην πρώτη νίκη του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Έκανε το 2-1 στην αναμέτρηση με τη Νιγηρία, ολοκληρώνοντας την ανατροπή. Αγωνίστηκε σε 7 παιχνίδια Μουντιάλ, καθώς δεν έχασε λεπτό στη διοργάνωση της Βραζιλίας το 2014.
Αναδείχθηκε από την ομάδα της γενέτειράς του, την Ξάνθη, πριν πάρει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό.
Σε μία εξαετία στους «ερυθρόλευκους», έγινε αρχηγός κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και αποχώρησε για τη Ρόμα.
Είχε μία σπουδαία καριέρα στη Serie Α με τους «τζαλορόσι» και την Μπολόνια και επέστρεψε στον Πειραιά όπου «έκλεισε» την καριέρα του με άλλο ένα πρωτάθλημα.
13. ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟΓΛΟΥ (2014)
Ένας από τους πιο προικισμένους Έλληνες επιθετικούς. Ο Κώστας Μήτρογλου θα μπορούσε να κάνει ακόμα μεγαλύτερη καριέρα, αν δεν είχε ταλαιπωρηθεί από κάποιους τραυματισμούς.
Ακόμα και έτσι βέβαια η διαδρομή του ήταν σπουδαία. Φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής 65 φορές και πέτυχε 17 τέρματα, επίδοση που τον φέρνει μέσα στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2014, αγωνίστηκε στα τρία από τα τέσσερα παιχνίδια της ομάδας του.
Είχε τρομερή εκτελεστική δεινότητα και αφού κατέθεσε τα διαπιστευτήρια του στον Ολυμπιακό, αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία σε Μπενφίκα και Μαρσέιγ ενώ φόρεσε και τις φανέλες των Αϊντχόφεν, Γαλατασαράι και Φούλαμ.
Πραγματοποίησε μία σπουδαία ποδοσφαιρική διαδρομή, κατακτώντας πρωταθλήματα σε Πορτογαλία, Τουρκία και Ελλάδα.
14. ΦΑΝΗΣ ΓΚΕΚΑΣ (2010, 2014)
Ο Φάνης Γκέκας είναι ο δεύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής, μετά τον Νίκο Μαχλά, που έχει βγει πρώτος σκόρερ σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Τη σεζόν 2006-07, ο Λαρισαίος επιθετικός πέτυχε 20 γκολ στην Bundesliga με τη φανέλα της Μπόχουμ και πήρε το χρυσό παπούτσι στη Γερμανία.
Έχει ανέβει στην κορυφή των σκόρερ και στη Super League το 2004-05, ενώ στα προκριματικά του Παγκοσμιού Κυπέλλου 2010, ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη με 10 γκολ!
Η εκτελεστική του δεινότητα δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν, ενώ με τη φανέλα της Ελλάδας έχει 24 γκολ σε 78 εμφανίσεις, επίδοση που τον φέρνει στην τρίτη θέση.
Βρέθηκε στην αποστολή της Ελλάδας σε δύο Παγκόσμιο Κύπελλα και αγωνίστηκε συνολικά σε έξι παιχνίδια και στις δύο διοργανώσεις.
15. ΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΛΟΥΧΙΔΗΣ (1994)
Η έκπληξη ίσως της λίστας. Ο Γιώτης Τσαλουχίδης έμεινε γνωστός για τη θητεία του στον Ολυμπιακό (1988-1995) του οποίου διετέλεσε αρχηγός και κατέκτησε δύο Κύπελλα.
Βασικό μέλος της Εθνικής από το 1988 και έπειτα, έπαιξε στα δύο από τα τρία παιχνίδια του ομίλου το 1994 στις ΗΠΑ.
Ανέλαβε στην πρεμιέρα το δύσκολο μαρκάρισμα του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα και με το δυναμικό του παιχνίδι προσπάθησε να τον περιορίσει.
Συνολικά φόρεσε τη φανέλα της Ελλάδας 76 φορές σκοράροντας 16 τέρματα. Η επίδοση αυτή τον φέρνει στην 10η θέση των σκόρερ όλων των εποχών στην Εθνική.
Είναι μάλιστα ο μοναδικός από τη δεκάδα που δεν αγωνιζόταν σε μία από τις θέσεις της επίθεσης, δείγμα της ποδοσφαιρικής του οξυδέρκειας.
